سلام
روزگار غریبی است. عجیب و سریع در گذر است. عمر گران اینگونه در حال گذر است. بعد از چند سال به وبلاگم باز گشتم. امیدوارم مجالی فراهم آید برای نوشتن آنچه را که می خواهم... ارادتمند همه عزیزان
دارم هواى صحبت یاران رفته را
یارى کن اى اجل که به یاران رسانیم
پرواى پنج روز جهان کى کنم که عشق
داده نوید زندگى جاودانیم
چون یوسفم به چاه بیابان غم اسیر
وز دور مژده ى جرس کاروانیم
گوش زمین به ناله ى من نیست آشنا
من طایر شکسته پر آسمانیم
گیرم که آب و دانه دریغم نداشتند
چون میکنند با غم بى همزبانیم
اى لالهى بهار جوانى که شد خزان
از داغ ماتم تو بهار جوانیم
گفتى که آتشم بنشانی، ولى چه سود
برخاستى که بر سر آتش نشانیم
شمعم گریست زار به بالین که شهریار
من نیز چون تو همدم سوز نهانیم
اين حرف مانده در دهنم را عوض كنم
يك شمع تازه بسرايم از آفتاب
شمع قديم سوختهام را عوض كنم
هرشب ميان مقبرهها راه ميروم
شايد هواي زيستنم را عوض كنم
بردار شعرهاي مرا مرهمي بيار
بگذار وصلههاي تنم را عوض كنم
بگذار شاعرانه بميرم از اين سرود
از من مخواه تا كفنم را عوض كنم
من كه هنوز خسته باران ديشبم
فرصت بده كه پيرهنم را عوض كنم
در تعريف «باورها» یا «اعتقادات» بايد گفت؛ مجموعهای از افكارند که به زندگي معنا میبخشند. باورها ادراك ما از هستيرا میسازند. چنین اندیشه میشود که باورها نقش فرماندهی در مغز دارند و زمانی که فکر میکنید که امری درست است، باور شما به مغز فرمان میدهد تا به دنبال چیزی باشد که از اعتقادات شما حمایت کند. كه مجموعهاي از «نظرات»، «باورها» و « نگرشها» را «ايدئولوژي» گويند.
پسرم سالی دگر ازعمر ت آغاز شد
میگویند آغاز نو شدن و تازه شدن، بهار است؛ امّا برای من و مادرت روز میلاد تو و خواهرت سر آغاز فصلی دگر از زندگیست.
زبان ما قاصر از شکر نعمت تولّد و حس بودن با شماست. ما هر سال در سالروز تولد تو و خواهرت سر بر زمین سائیده و از درگاه خداي متعال نهایت سپاس خودمان را بجا آورده و برایتان عمر با عزّت و برکت خواستاریم .
بقاء عمرت با عزّت و سربلندی و توأم با سلامتي باشد
يا مقلّب القلوب و الابصار يا مدّبراليل و النّهار
يا محوّل الحول و الاحوال حوّل حالنا الی احسنِ الحال
عمری با حسرت و اندوه زيستن نه برای خود فايدهای دارد و نه برای ديگران بايد اوج گرفت تا بتوانيم آن چه را که آموختهايم با ديگران نيز قسمت کنيم .
سال نو مبارك
